Zwierciadło kuliste

Gdy powierzchnią odbijającą światło jest wewnętrzna powierzchnia kuli, to mamy zwierciadło kuliste wklęsłe. Zwierciadło kuliste wypukłe mamy wtedy, gdy powierzchnią odbijającą jest zewnętrzna powierzchnia kuli. Rysunek z lewej strony przedstawia zwierciadło kuliste wklęsłe. W punkcie 0 stała nóżka cyrkla. rysującego powierzchnię zwierciadła.
Będziemy używali określeń:

0 - środek krzywizny zwierciadła,
A - wierzchołek zwierciadła,
0A - oś optyczna zwierciadła.

Jeśli na zwierciadło pada wiązka promieni równoległych do jego osi, wtedy stosując prawo odbicia, znajdziemy promienie odbite. Okazuje się, że przechodzą one przez jeden punkt F na osi optycznej zwany ogniskiem - promienie odbite tworzą wiązkę skupiającą. Ognisko jest rzeczywiste, ponieważ powstaje w wyniku skupienia się promieni odbitych.

Z prawej strony przedstawiono wiązkę promieni, równoległą do osi optycznej zwierciadła kulistego wypukłego. Promienie te odbijają się tak, jakby wychodziły z ogniska. W zwierciadle wypukłym ognisko jest pozorne, ponieważ powstaje w miejscu przecięcia się przedłużeń promieni odbitych.

AF = f - to ogniskowa, czyli odległość ogniska od wierzchołka zwierciadła A.

W przypadku obu zwierciadeł, dla promieni przyosiowych, zachodzi ciekawa zależność: r = 2f - ognisko leży w połowie promienia krzywizny.