2. Postulaty Einsteina.

STW A. Einsteina opiera się na dwóch postulatach (twierdzeniach bez dowodu wynikających z doświadczenia):

postulat I: Wszystkie zjawiska fizyczne (nie tylko mechaniczne) przebiegają jednakowo we wszystkich układach inercjalnych.

Powyższy postulat to: zasada względności Einsteina.

Nie ma więc układu odniesienia wyróżnionego dla jakiegokolwiek zjawiska mechanicznego, czy elektromagnetycznego. Jeśli wszystkie układy odniesienia są równoprawne, to nie ma wśród nich uprzywilejowanego. Nie ma przestrzeni absolutnej. Einstein wtedy przyjął (1905 rok – było to jeszcze przed opublikowaniem przez niego Ogólnej Teorii Względności) za interpretacją I. Newtona, że:

Przestrzeń, w każdym układzie odniesienia, jest jednorodna i izotropowa.

Jeśli więc mamy prawa opisujące dowolne zjawisko fizyczne w jednym, inercjalnym układzie odniesienia, to prawa te mają taką samą postać w każdym innym inercjalnym układzie odniesienia. Prawa fizyki (równania) zawierają w sobie współrzędne i czas. Ponieważ muszą one mieć taką samą postać we wszystkich inercjalnych układach odniesienia, więc współrzędne i czas muszą się odpowiednio transformować (szczególnie to widać w elektrodynamice). Tak więc i czas nie jest absolutny.

postulat II: Prędkość światła w próżni jest stała, jednakowa we wszystkich inercjalnych układach odniesienia i równa c.

W mechanice klasycznej czas i przestrzeń były absolutne, a każda prędkość była względna, w STW tylko prędkość światła jest absolutna, a czas i przestrzeń są względne. Według mechaniki Newtona przestrzeń istniałaby i czas w niej płynąłby, nawet jeśli w przestrzeni tej nie byłoby żadnej masy (nawet jednej cząstki). W STW przestrzeń nie istnieje, jeśli nie ma w niej masy.

Nazwa Szczególna Teoria Względności bierze się stąd, że:

- dotyczy tylko ograniczonej klasy układów odniesienia, tj. układów inercjalnych (stąd: szczególna),
- ruch każdego ciała jest względny, zależny od układu odniesienia, względem którego jest on badany (stąd: względności).

Zwróćmy uwagę na jeszcze jeden szczegół wynikający z pierwszego postulatu Einsteina. Postulat ten pozwala nam odróżnić układy odniesienia inercjalne od nieinercjalnych :

jeśli wszystkie zjawiska fizyczne przebiegają tak samo w różnych układach odniesienia, to układy te są inercjalne.